Spiegelen

Spiegels in de regenBij sommige mensen met autisme is spiegelen lastiger aan te leren, doordat het veel prikkels tegelijk geeft. Je moet bijna tegelijk voor, achter, naar rechts en naar links kijken, en dat de hele autorit lang.

Door dit goed te automatiseren, wordt het minder belastend.

Bij mij is het zo dat ik eigenlijk constant 1, 2, 3, 4 kijk:

4 recht voor mij op de weg
1 binnenspiegel naar achteren
2 linkerbuitenspiegel
3 rechterbuitenspiegel
4 recht voor mij op de weg.

En dit rondje iedere 15/30 sec. Waarbij recht voor mij op de weg het langste duurt.
(en eigenlijk is er ook wel een 5, op de instrumenten, hoe hard ik rij e.d. maar dit doe ik vaak samen met vooruit kijken)

Wat ik zie in de spiegels?

Meestal (90 van 100 keer) niets bijzonders. En dan komt het ook niet bij mij binnen, mijn ogen gaan wel naar de spiegels maar registeren gelijk, niets bijzonders, dus geen actie. Ook niet in mijn hersenen als prikkel, gewoon direct: Alles is goed, punt!
 
Bij die andere 10x dat er wel iets is, een auto dichtbij, een spelend kind, een hond, een…..van alles. Dan komt er een seintje in mij, pas op!! Let op!!

Actie?????

  • Ja? Direct op de rem, of het gas, of het stuur of…  net wat op dat moment nodig is. Het is net als tijdens gamen, daar kan iemand supersnel goed reageren, zo is dit ook nodig op dit soort momenten, tijdens het autorijden. Dan gebeurd er ‘iets’ en de uitdaging is om het ‘goed’ te doen.
  • Nee? Geen actie nodig…prikkels loslaten, ontspannen en terug naar het gewone rondje, 1, 2, 3, 4.